Diwrej ha-jamim II 10

Rozdział 10

אוַיֵּ֥לֶךְVayyeilekhרְחַבְעָ֖םRekhavamשְׁכֶ֑מָהShekhemaכִּ֥יKiשְׁכֶ֛םShekhemבָּ֥אוּBauכָל־Kholיִשְׂרָאֵ֖לYisraeilלְהַמְלִ֥יךְLehamelikhאֹתֽוֹ׃Oto

1Roboam zaś poszedł do Sychem; albowiem cały Izrael przybył do Sychem, aby go królem.

בוַיְהִ֞יVayehiכִּשְׁמֹ֨עַKishmoaיָרָבְעָ֤םYaraveamבֶּן־Benנְבָט֙Nevatוְה֣וּאVehuבְמִצְרַ֔יִםVemitsrayimאֲשֶׁ֣רAsherבָּרַ֔חBarakhמִפְּנֵ֖יMippeneiשְׁלֹמֹ֣הShelomohהַמֶּ֑לֶךְHammelekhוַיָּ֥שָׁבVayyashovיָרָבְעָ֖םYaraveamמִמִּצְרָֽיִם׃Mimmitsrayim

2I stało się, gdy usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata—bo był w Egipcie, dokąd uciekł przed obliczem króla Salomona—że Jeroboam powrócił z Egiptu.

גוַֽיִּשְׁלְחוּ֙Vayyishlekhuוַיִּקְרְאוּ־Vayyikreuל֔וֹLoוַיָּבֹ֥אVayyavoיָרָבְעָ֖םYaraveamוְכָל־Vekholיִשְׂרָאֵ֑לYisraeilוַֽיְדַבְּר֔וּVayedabberuאֶל־Elרְחַבְעָ֖םRekhavamלֵאמֹֽר׃Leimor

3I posłali do niego; i przyszli Jeroboam i cały Izrael, i mówili do Roboama, mówiąc:

דאָבִ֖יךָAvikhaהִקְשָׁ֣הHikshaאֶת־Etעֻלֵּ֑נוּUlleinuוְעַתָּ֡הVeattaהָקֵל֩Hakeilמֵעֲבֹדַ֨תMeiavodatאָבִ֜יךָAvikhaהַקָּשָׁ֗הHakkashaוּמֵעֻלּ֧וֹUmeiulloהַכָּבֵ֛דHakkaveidאֲשֶׁר־Asherנָתַ֥ןNatanעָלֵ֖ינוּAleinuוְנַֽעַבְדֶֽךָּ׃Venaavdekka

4'Ojciec twój sprawił, że nasze jarzmo stało się ciężkie; przetoż teraz uczyńcie srogą służbę ojcu waszemu, a jego ciężkie jarzmo, które nam nałożył, lżejsze, a my będziemy wam służyć.'

הוַיֹּ֣אמֶרVayyomerאֲלֵהֶ֗םAleihemע֛וֹדOdשְׁלֹ֥שֶׁתSheloshetיָמִ֖יםYamimוְשׁ֣וּבוּVeshuvuאֵלָ֑יEilayוַיֵּ֖לֶךְVayyeilekhהָעָֽם׃Haam(ס)(s)

5I rzekł do nich: 'Przyjdź do mnie ponownie po trzech dniach.' I ludzie odeszli.

ווַיִּוָּעַ֞ץVayyivvaatsהַמֶּ֣לֶךְHammelekhרְחַבְעָ֗םRekhavamאֶת־Etהַזְּקֵנִים֙Hazzekeinimאֲשֶׁר־Asherהָי֣וּHayuעֹֽמְדִ֗יםOmedimלִפְנֵי֙Lifneiשְׁלֹמֹ֣הShelomohאָבִ֔יוAvivבִּֽהְיֹת֥וֹBihyotoחַ֖יKhayלֵאמֹ֑רLeimorאֵ֚יךְEikhאַתֶּ֣םAttemנֽוֹעָצִ֔יםNoatsimלְהָשִׁ֥יבLehashivלָֽעָם־Laamהַזֶּ֖הHazzehדָּבָֽר׃Davar

6I król Roboam poradził się starych ludzi, którzy stali przed Salomonem, ojcem jego, gdy jeszcze żył, mówiąc: 'Jakich rad udzielisz mi, bym zwrócił odpowiedź tym ludziom?'

זוַיְדַבְּר֨וּVayedabberuאֵלָ֜יוEilavלֵאמֹ֗רLeimorאִם־Imתִּֽהְיֶ֨הTihyehלְט֜וֹבLetovלְהָעָ֤םLehaamהַזֶּה֙Hazzehוּרְצִיתָ֔םUretsitamוְדִבַּרְתָּ֥Vedibbartaאֲלֵהֶ֖םAleihemדְּבָרִ֣יםDevarimטוֹבִ֑יםTovimוְהָי֥וּVehayuלְךָ֛Lekhaעֲבָדִ֖יםAvadimכָּל־Kolהַיָּמִֽים׃Hayyamim

7I mówili do niego, mówiąc: 'Jeśli będziesz łaskawy dla tego ludu i sprawisz mu przyjemność, i powiesz im dobre słowa, to oni będą Twoimi sługami na wieki.'

חוַֽיַּעֲזֹ֛בVayyaazovאֶת־Etעֲצַ֥תAtsatהַזְּקֵנִ֖יםHazzekeinimאֲשֶׁ֣רAsherיְעָצֻ֑הוּYeatsuhuוַיִּוָּעַ֗ץVayyivvaatsאֶת־Etהַיְלָדִים֙Hayeladimאֲשֶׁ֣רAsherגָּדְל֣וּGodluאִתּ֔וֹIttoהָעֹמְדִ֖יםHaomedimלְפָנָֽיו׃Lefanav

8Lecz on opuścił radę dawnych ludzi, którą mu dali, i doradził młodym mężczyznom, którzy z nim dorastali, którzy stali przed nim.

טוַיֹּ֣אמֶרVayyomerאֲלֵהֶ֗םAleihemמָ֚הMaאַתֶּ֣םAttemנֽוֹעָצִ֔יםNoatsimוְנָשִׁ֥יבVenashivדָּבָ֖רDavarאֶת־Etהָעָ֣םHaamהַזֶּ֑הHazzehאֲשֶׁ֨רAsherדִּבְּר֤וּDibberuאֵלַי֙Eilayלֵאמֹ֔רLeimorהָקֵל֙Hakeilמִן־Minהָעֹ֔לHaolאֲשֶׁר־Asherנָתַ֥ןNatanאָבִ֖יךָAvikhaעָלֵֽינוּ׃Aleinu

9I rzekł do nich: 'Jakiej rady udzielacie, abyśmy mogli odpowiedzieć temu ludowi, który do mnie przemówił, mówiąc: uczyń jarzmo, które twój ojciec nałożył na nas lżejsze?'

יוַיְדַבְּר֣וּVayedabberuאִתּ֗וֹIttoהַיְלָדִים֙Hayeladimאֲשֶׁ֨רAsherגָּדְל֣וּGodluאִתּוֹ֮Ittoלֵאמֹר֒Leimorכֹּֽה־Kohתֹאמַ֡רTomarלָעָם֩Laamאֲשֶׁר־Asherדִּבְּר֨וּDibberuאֵלֶ֜יךָEileikhaלֵאמֹ֗רLeimorאָבִ֙יךָ֙Avikhaהִכְבִּ֣ידHikhbidאֶת־Etעֻלֵּ֔נוּUlleinuוְאַתָּ֖הVeattaהָקֵ֣לHakeilמֵעָלֵ֑ינוּMeialeinuכֹּ֚הKohתֹּאמַ֣רTomarאֲלֵהֶ֔םAleihemקָֽטָנִּ֥יKatanniעָבָ֖הAvaמִמָּתְנֵ֥יMimmateneiאָבִֽי׃Avi

10A młodzi dorośli z nim rozmawiali do niego, mówiąc: 'Tak powiesz ludowi, który do ciebie przemówił, mówiąc: Ojciec twój obciął nasze jarzmo ciężarem, ale uczyń go lżejszym; tak im powiesz: Mój mały palec jest grubszy niż mój ojciec'lędźwie.

יאוְעַתָּ֗הVeattaאָבִי֙Aviהֶעְמִ֤יסHemisעֲלֵיכֶם֙Aleikhemעֹ֣לOlכָּבֵ֔דKaveidוַאֲנִ֖יVaaniאֹסִ֣יףOsifעַֽל־Alעֻלְּכֶ֑םUllekhemאָבִ֗יAviיִסַּ֤רYissarאֶתְכֶם֙Etkhemבַּשּׁוֹטִ֔יםBashshotimוַאֲנִ֖יVaaniבָּֽעֲקְרַבִּֽים׃Baakrabbim(ס)(s)

11A teraz, gdy mój ojciec obciążył cię ciężkim jarzmem, dodam do twojego jarzma; mój ojciec karcił cię biczami, ale będę karał cię skorpionami.'

יבוַיָּבֹ֨אVayyavoיָרָבְעָ֧םYaraveamוְכָל־Vekholהָעָ֛םHaamאֶל־Elרְחַבְעָ֖םRekhavamבַּיּ֣וֹםBayyomהַשְּׁלִשִׁ֑יHashshelishiכַּאֲשֶׁ֨רKaasherדִּבֶּ֤רDibberהַמֶּ֙לֶךְ֙Hammelekhלֵאמֹ֔רLeimorשׁ֥וּבוּShuvuאֵלַ֖יEilayבַּיּ֥וֹםBayyomהַשְּׁלִשִֽׁי׃Hashshelishi

12Jeroboam i cały lud przybyli do Rechoboama dnia trzeciego, tak jak nakazał król, mówiąc: 'Przyjdź do mnie ponownie trzeciego dnia.'

יגוַיַּעֲנֵ֥םVayyaaneimהַמֶּ֖לֶךְHammelekhקָשָׁ֑הKashaוַֽיַּעֲזֹב֙Vayyaazovהַמֶּ֣לֶךְHammelekhרְחַבְעָ֔םRekhavamאֵ֖תEitעֲצַ֥תAtsatהַזְּקֵנִֽים׃Hazzekeinim

13I odpowiedział im z grubsza król; i król Roboam porzucił radę starców,

ידוַיְדַבֵּ֣רVayedabbeirאֲלֵהֶ֗םAleihemכַּעֲצַ֤תKaatsatהַיְלָדִים֙Hayeladimלֵאמֹ֔רLeimorאַכְבִּיד֙Akhbidאֶֽת־Etעֻלְּכֶ֔םUllekhemוַאֲנִ֖יVaaniאֹסִ֣יףOsifעָלָ֑יוAlavאָבִ֗יAviיִסַּ֤רYissarאֶתְכֶם֙Etkhemבַּשּׁוֹטִ֔יםBashshotimוַאֲנִ֖יVaaniבָּעֲקְרַבִּֽים׃Baakrabbim

14i przemówił do nich za radą młodych mężczyzn, mówiąc: '[Mój ojciec] obciążył wasze jarzmo, ale dodam do niego; mój ojciec karcił cię biczami, ale będę karał cię skorpionami.'

טווְלֹֽא־Veloשָׁמַ֥עShamaהַמֶּ֖לֶךְHammelekhאֶל־Elהָעָ֑םHaamכִּֽי־Kiהָיְתָ֤הHayetaנְסִבָּה֙Nesibbaמֵעִ֣םMeiimהָֽאֱלֹהִ֔יםHaelohimלְמַעַן֩Lemaanהָקִ֨יםHakimיְהוָ֜הAdonaiאֶת־Etדְּבָר֗וֹDevaroאֲשֶׁ֤רAsherדִּבֶּר֙Dibberבְּיַד֙Beyadאֲחִיָּ֣הוּAkhiyyahuהַשִּֽׁלוֹנִ֔יHashshiloniאֶל־Elיָרָבְעָ֖םYaraveamבֶּן־Benנְבָֽט׃Nevat

15I nie posłuchał król ludowi; albowiem przyszło od Boga, aby Pan ustanowił słowo swoje, które mówił ręką Achijasza Szilonitów Jeroboamowi, synowi Nebata.

טזוְכָל־Vekholיִשְׂרָאֵ֗לYisraeilכִּ֠יKiלֹא־Loשָׁמַ֣עShamaהַמֶּלֶךְ֮Hammelekhלָהֶם֒Lahemוַיָּשִׁ֣יבוּVayyashivuהָעָ֣םHaamאֶת־Etהַמֶּ֣לֶךְHammelekh׀לֵאמֹ֡רLeimorמַה־Mahלָּנוּ֩Lanuחֵ֨לֶקKheilekבְּדָוִ֜ידBedavidוְלֹֽא־Veloנַחֲלָ֣הNakhalaבְּבֶן־Bevenיִשַׁ֗יYishayאִ֤ישׁIshלְאֹהָלֶ֙יךָ֙Leohaleikhaיִשְׂרָאֵ֔לYisraeilעַתָּ֕הAttaרְאֵ֥הReehבֵיתְךָ֖Veitekhaדָּוִ֑ידDavidוַיֵּ֥לֶךְVayyeilekhכָּל־Kolיִשְׂרָאֵ֖לYisraeilלְאֹהָלָֽיו׃Leohalav(ס)(s)

16A gdy cały Izrael [zobaczył], że król ich nie słuchał, lud odpowiedział królowi, mówiąc: 'Jaką część mamy u Dawida? nie mamy też dziedzictwa po synu Jessego; każdy do namiotów twoich, Izraelu; teraz zajrzyj do swego domu, David.' Cały Izrael odszedł do swoich namiotów.

יזוּבְנֵ֣יUveneiיִשְׂרָאֵ֔לYisraeilהַיֹּֽשְׁבִ֖יםHayyoshevimבְּעָרֵ֣יBeareiיְהוּדָ֑הYehudaוַיִּמְלֹ֥ךְVayyimlokhעֲלֵיהֶ֖םAleihemרְחַבְעָֽם׃Rekhavam

17Ale co do synów Izraela, którzy mieszkali w miastach Judzkich, królował nad nimi Roboam.

יחוַיִּשְׁלַ֞חVayyishlakhהַמֶּ֣לֶךְHammelekhרְחַבְעָ֗םRekhavamאֶת־Etהֲדֹרָם֙Hadoramאֲשֶׁ֣רAsherעַל־Alהַמַּ֔סHammasוַיִּרְגְּמוּ־Vayyirgemuב֧וֹVoבְנֵֽי־Veneiיִשְׂרָאֵ֛לYisraeilאֶ֖בֶןEvenוַיָּמֹ֑תVayyamotוְהַמֶּ֣לֶךְVehammelekhרְחַבְעָ֗םRekhavamהִתְאַמֵּץ֙Hitammeitsלַֽעֲל֣וֹתLaalotבַּמֶּרְכָּבָ֔הBammerkavaלָנ֖וּסLanusיְרוּשָׁלִָֽם׃Yerushalaim(ס)(s)

18Tedy król Roboam posłał Hadorama, który był nad opłatą; a Izraelici ukamienowali go kamieniami, aby umarł. I król Roboam pospieszył, aby doprowadzić go do swego rydwanu i uciec do Jerozolimy.

יטוַיִּפְשְׁע֤וּVayyifsheuיִשְׂרָאֵל֙Yisraeilבְּבֵ֣יתBeveitדָּוִ֔ידDavidעַ֖דAdהַיּ֥וֹםHayyomהַזֶּֽה׃Hazzeh(ס)(s)

19Tak więc Izrael zbuntował się przeciw domowi Dawida aż do dnia dzisiejszego.

Czytaj komentarze do Diwrej ha-jamim II 10

Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →

Poprzedni rozdział Następny rozdział